Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

"ΙΣΟΚΡΑΤΗΣ" Σύλλογος Γραμμάτων και Πολιτισμού στην ΠΓΔΜ

Ζει στην πόλη Μπίτολα (Μοναστήρι) της ΠΓΔΜ, όπου γεννήθηκε πριν από 27 χρόνια. Αν και δεν έχει δεσμούς αίματος με την Ελλάδα, η αγάπη της για τη χώρα μας και την ελληνική γλώσσα είναι, όπως λέει, δεδομένη, κάτι που την οδήγησε στη δημιουργία του Συλλόγου Γραμμάτων και Πολιτισμού Μπίτολα, που φέρει το όνομα του Ισοκράτη. Ο λόγος για την πρόεδρο του "Ισοκράτη", Άννα Μέρκοβσκα, η οποία δέχτηκε πρόθυμα να μιλήσει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ για τα σχέδια του Συλλόγου.

Η αγάπη της για τη χώρα που γειτνιάζει με τη δική της, την Ελλάδα, την οποία δεν γνώριζε επαρκώς, την οδήγησε, στην ηλικία των 17 ετών, να ξεκινήσει μαθήματα ελληνικών, με την ελπίδα να εγγραφεί σε ελληνικό πανεπιστήμιο. Δεν τα κατάφερε και τελικά σπούδασε δημόσιες σχέσεις στην πατρίδα της.

"Απ' αυτή την αποτυχία, όμως, γεννήθηκε



κάτι πολύ σπουδαίο για μένα. Μαθαίνοντας την ελληνική γλώσσα, μπήκα σ' έναν όμορφο κόσμο, γεμάτο πολιτισμό, παράδοση κι έθιμα. Ήταν σαν να έγινα κι εγώ ένα 'κομμάτι' του κόσμου αυτού, ο οποίος ονομάζεται Ελλάδα", δηλώνει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ η Άννα Μέρκοβσκα.

Με τη συνεχή πρόοδο στα μαθήματα ελληνικών έπαιρνε δύναμη κι αισθανόταν, μάλιστα, υπερήφανη για την απόφασή της αυτή, που τη βίωνε ως ένα θαύμα. Αργότερα, γνώρισε το μετέπειτα σύζυγό της - η δεύτερη υπερηφάνειά της, όπως λέει, καθώς ο σύζυγός της έλκει τις ρίζες του από τη Λάρισα.

"Έτσι, δέθηκα με την Ελλάδα πολύ περισσότερο απ' όσο περίμενα. Και για να είμαι ειλικρινής, τα πρώτα μου χρήματα, ως νέος άνθρωπος που έχει ανάγκη από δουλειά, τα έβγαλα χάρη στη γνώση των ελληνικών. Είμαι ήδη στο επίπεδο Γ΄ και προσπαθώ, σήμερα, να είμαι ακόμη πιο καλή από χθες. Διαβάζω συνεχώς ελληνικά βιβλία, βλέπω ελληνικές εκπομπές, ταινίες, ενημερωτικά προγράμματα κ.ά.".

Όλα αυτά, όμως, για την Άννα δεν ήταν αρκετά. Καθώς γνώρισε κι άλλους νέους ανθρώπους, με τους οποίους μοιραζόταν τα ίδια συναισθήματα για την πατρίδα μας, οδηγήθηκε στην ιδέα να ιδρύσει το Σύλλογο Γραμμάτων και Πολιτισμού Μπίτολα-Ισοκράτης, επιβεβαιώνοντας -ασυνείδητα ίσως- τη ρήση του Ισοκράτη ότι, "Έλληνες είναι οι μετέχοντες της ελληνικής παιδείας".

"Ο σύλλογός μας θα είναι σαν ένα δεύτερο σπίτι για όλους όσοι εμπνέονται από τα ιδανικά και τις αξίες του ελληνικού πολιτισμού. Στην πόλη μας υπάρχουν πολλά φροντιστήρια ξένων γλωσσών, όπου διδάσκονται και τα ελληνικά. Εμείς, θέλουμε να προχωρήσουμε ένα βήμα παραπέρα. Πέρα από τα μαθήματα ελληνικών που θα οργανώσουμε, σταδιακά, για όλους όσοι αγαπούν την ελληνική γλώσσα και τον πολιτισμό, στόχος μας είναι να δραστηριοποιηθούμε στον τομέα του πολιτισμού, της εκπαίδευσης, του ανθρωπισμού, του αθλητισμού, αλλά και της διαμεσολάβησης μεταξύ των οικονομικών φορέων της Ελλάδας και της ΠΓΔΜ".

Τα όνειρα των μελών του Συλλόγου (ήδη έχουν εγγραφεί δεκαπέντε άτομα, μη ελληνικής καταγωγής), δεν σταματούν εδώ. Απώτερος σκοπός είναι η ανάπτυξη των φιλικών σχέσεων μεταξύ των δύο χωρών, μέσω της αδελφοποίησης με άλλες σχετικές οργανώσεις. Καθώς δεν έχει βρεθεί ακόμη η κατάλληλη στέγη, λόγω οικονομικής στενότητας, η Άννα Μέρκοβσκα και ο σύζυγός της κ. Κοντοκλώτσης, έχουν παραχωρήσει ως έδρα το σπίτι τους. Στο ξεκίνημά τους έχουν δεχτεί και μία δωρεά ελληνικών βιβλίων από δύο Έλληνες της Πτολεμαΐδας, τους οποίους η Άννα γνώρισε τυχαία.

"Ξεκινάμε από το μηδέν και καλωσορίζουμε κάθε βοήθεια με βιβλία, αφίσες κ.λπ.", λέει και προσθέτει:"Καθώς υπάρχουν πολλές ελληνικές εταιρείες εδώ στο Μοναστήρι, θέλουμε να βοηθήσουμε και τους Έλληνες στην εκμάθηση της ντόπιας γλώσσας. Γι΄ αυτό και θεωρούμε απαραίτητη τη διοργάνωση δραστηριοτήτων, από τις οποίες τα μέλη μας θα έχουν την ευκαιρία να μάθουν πολλά καινούργια πράγματα σχετικά με τη γλώσσα, τον πολιτισμό και την παράδοση των δύο χωρών. Θα καθιερώσουμε ημέρα ελληνικής ποίησης, θεάτρου, κινηματογράφου, μουσικής κ.ά.».

Καταλήγοντας, η Άννα δηλώνει ότι, όπως και τα άλλα μέλη του "Ισοκράτη", δεν ασχολείται με την πολιτική. "Απλά αγαπάμε τη χώρα μας και την Ελλάδα, γι΄αυτό κι επιθυμούμε να πραγματοποιήσουμε πολλά εκπαιδευτικά και πολιτιστικά σχέδια, που θα μας φέρουν πιο κοντά. Είμαστε νέος σύλλογος και χρειαζόμαστε ανθρώπους που θα μας βοηθήσουν. Κάθε υποστήριξη είναι ευπρόσδεκτη", μας λεέι.

της Διαμαντένιας Ριμπά

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ποιά τα χαρακτηριστικά ενός καλού δασκάλου;

Η εκπαίδευση δεν είναι μόνο μια μαθησιακή αλλά και μια ψυχολογική διαδικασία γι’ αυτό και οι εκπαιδευτικοί οφείλουν να εκπληρούν και το ρόλο του παιδαγωγού – ψυχολόγου.  Σήμερα οι καλές διαπροσωπικές σχέσεις θεωρούνται απαραίτητες προκειμένου οι εκπαιδευτικοί να λειτουργήσουν αποτελεσματικότερα στις όλο και πιο πλουραλιστικές σχολικές τάξεις. Εκτός από καλοί δάσκαλοι, οι εκπαιδευτικοί οφείλουν να είναι και καλοί σύμβουλοι και καλοί εμψυχωτές.
Συμβουλευτική ονομάζεται η προσέγγιση που ακολουθεί ο εκπαιδευτικός ο οποίος προσφέρει ψυχολογική βοήθεια ή στήριξη σε μαθητές του ή σε γονείς μαθητών του προκειμένου να ικανοποιήσουν τις ανάγκες τους (ανάγκες που πηγάζουν από το σχολείο, συμμαθητές, οικογενειακό και κοινωνικό περιβάλλον). Δεν επιδιώκεται ψυχανάλυση αλλά ψυχολογική στήριξη αυτών. Η συμβουλευτική στην εκπαίδευση επιδιώκει την καλή συνεργασία μεταξύ των μελών της σχολικής κοινότητας. Όσον αφορά τα παιδιά με αναπηρίες και την οικογένειά τους η συμβουλευτική και οι συμβ…

Το Αργεντίνικο Τάνγκο σας δίνει ραντεβού το Σάββατο 16 Απριλίου στο Cyber's

Η θέση της γυναίκας στην Αρχαία Ελλάδα ... Η Μήδεια στον Ευριπίδη λέει «θα προτιμούσα να πολεμήσω τρεις φορές παρά να γεννήσω μία»

Στην αρχαία Ελλάδα η γυναίκα δεν έχαιρε μεγάλης υπολήψεως. Οι αρχαίοι ημών πρόγονοι είχαν φτιάξει κοινωνίες πολεμιστών και εμπόρων που ήταν κατεξοχήν ανδροκρατικές, ενώ οι γυναίκες ήταν χρήσιμες για τη σεξουαλική ικανοποίηση των ανδρών και βέβαια για την αναπαραγωγή. Η γέννηση και η ανατροφή των παιδιών ήταν οι σοβαρότερες αρμοδιότητες που είχε η γυναίκα. Οι μητέρες είχαν σοβαρότατη αποστολή να επιτελέσουν, κυρίως όταν έπρεπε να αναθρέψουν αγόρια, γιατί τα νεογέννητα κορίτσια ήταν γενικώς ανεπιθύμητα. Η συνήθης πρακτική για ανεπιθύμητα παιδιά, δηλαδή κορίτσια ή άρρωστα νεογέννητα, δεν ήταν βρεφοκτονία, αλλά η εγκατάλειψή τους σε μια ερημιά, η «έκθεσις». Τοκετός στην αρχαιότητα. Ανάγλυφο του 5ου π.Χ αιώνα Σύμφωνα με ιστορικές εκτιμήσεις, το 10% των νεογέννητων κοριτσιών πετιόντουσαν στις ερημιές και πέθαιναν.