Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Κατάθλιψη και συναισθηματικές διαταραχές κατά τη διάρκεια των εορτών: αιτίες και πως αντιμετωπίζονται

Αναμφίβολα οι γιορτές των Χριστουγέννων και για το νέο έτος, αποτελούν μοναδικές στιγμές αγάπης, χαράς και ευτυχίας. Τουλάχιστο έτσι θέλουμε να πιστεύουμε ή έτσι θα θέλαμε να είναι πάντοτε. Όμως για πολλούς τα πράγματα δεν είναι έτσι. 

Υπάρχουν πολλές καταστάσεις που αλλοιώνουν την ομορφιά, τη γοητεία και το πνεύμα των άγιων αυτών ημερών.



Πολλοί άνθρωποι, ο καθένας για διαφορετικούς λόγους, νιώθουν υπερβολική ένταση, κάποιοι υποκύπτουν στην κατάθλιψη, άλλοι εκνευρίζονται γιατί δεν μπορούν να κάνουν όλα όσα θα ήθελαν να κάνουν σε τόσο μικρό χρονικό διάστημα.
Εκτός από τις συναισθηματικές διαταραχές και τη ψυχική ένταση που μπορούν να βλάψουν την υγεία μας κατά τις γιορτές, υπάρχουν και τα άφθονα πλούσια εδέσματα τα οποία δεν είναι ότι καλύτερο για τη σωματική μας υγεία.

Τα φαγητά που είναι πλούσια σε θερμίδες, σε αλάτι, λίπη και υδατάνθρακες είναι ασταμάτητοι πειρασμοί ακόμη και για αυτούς με πολύ δυνατή θέληση.

Ποιοι είναι όμως οι λόγοι για τους οποίους η ψυχική φόρτιση και το στρες μπορούν να φτάσουν πολύ ψηλά κατά τις όμορφες αυτές γιορτές;
Η κατανόηση των παραγόντων που σχετίζονται ή προκαλούν συναισθηματικά και ψυχολογικά προβλήματα κατά τη διάρκεια των γιορτών, είναι σημαντική διότι μόνο έτσι μπορούν να βρεθούν και ορθοί τρόποι αντιμετώπισης.
Βασικά μπορούμε να διαχωρίσουμε 3 κατηγορίες παραγόντων που εμπλέκονται στη στην πρόκληση στρες και κατάθλιψης κατά τις γιορτές:
1. Ανθρώπινες σχέσεις: Μπορεί κατά τη διάρκεια των γιορτών να απουσιάζει κάποιο αγαπημένο μας πρόσωπο. Αυτό δημιουργεί αισθήματα μοναξιάς και λύπης. Επιπρόσθετα κάποιος που νιώθει μοναξιά και κατάθλιψη, όταν βλέπει τους άλλους να περνούν καλά, τότε η κατάσταση του χειροτερεύει.
Οι οικογενειακές παρεξηγήσεις, οι διαμάχες και οι τεταμένες σχέσεις σε αρκετές περιπτώσεις ξαναβγαίνουν στην επιφάνεια αυτή την εποχή του χρόνου. Συνήθως μπορεί εμείς να θέλουμε να μαζέψουμε όλη την οικογένεια μαζί για τις γιορτές, αλλά ο καθένας έχει τα σχέδια του και ίσως ακόμη να υπάρχει και αντιπαράθεση διότι οι άλλοι θέλουν να παμε στο δικό τους σπίτι.
Υπάρχει επίσης το ενδεχόμενο να έχουμε ψηλές προσδοκίες κατά τις ημέρες αυτές. Δηλαδή κάποιοι μπορεί να αναμένουν τέλειες καταστάσεις με ακριβά δώρα και ανταπόκριση από όλους. Οι πιθανότητες να νιώσουν απογοήτευση είναι πολλές  και ο κίνδυνος της λύπης και κατάθλιψης αυξάνεται.
2. Οι οικονομικές δυσκολίες: Πολλές οικογένειες, για διάφορους λόγους αντιμετωπίζουν οικονομικά προβλήματα. Οι γιορτές τους δημιουργούν επιπρόσθετο βάρος.
Είναι πιθανόν να μην υπάρχουν διαθέσιμα χρήματα για την αγορά δώρων ή ενδυμάτων για τις γιορτές. Ίσως ακόμη να οδηγούνται κάποιοι στο να χρησιμοποιούν περισσότερα χρήματα από όσα μπορούν να πραγματικά να πληρώσουν.
3. Η σωματική κούραση: Η ένταση των αγορών και των ψωνισμάτων, η ανάγκη για ανεύρεση δώρων, η συμμετοχή σε διάφορες κοινωνικές εκδηλώσεις και υποχρεώσεις, η ετοιμασία χριστουγεννιάτικων και άλλων φαγητών ή γλυκισμάτων δημιουργούν υπερένταση και κούραση.
Και ας μη ξεχνούμε την απογοήτευση που δημιουργείται όταν κερδίζουμε κιλά ενώ στην ουσία επιζητούμε να χάσουμε βάρος, λόγω της πολυφαγίας που χαρακτηρίζει συχνά τις μέρες αυτές.
Είναι λοιπόν πολύ σημαντικό να κατανοήσουμε τους λόγους για τους οποίους κάποιοι πιθανόν να νιώθουν υπερένταση και κατάθλιψη κατά τη διάρκεια των γιορτών. Η κατανόηση μπορεί να επιτρέψει την αποτελεσματική αντιμετώπιση.
Η αντιμετώπιση των προβλημάτων αυτών πρέπει να λαμβάνει υπ' όψη την ιδιαίτερη κατάσταση του κάθε ατόμου.
Η οικογενειακή και κοινωνική υποστήριξη, η αποδοχή των άλλων όπως είναι και όχι όπως εμείς θα θέλαμε να είναι, ο παραμερισμός των διαφορών είναι βασικά βήματα που θα μας επιτρέψουν να αντεπεξέλθουμε στις δυσκολίες αυτές.
Κάποτε πρέπει να ξέρουμε να λέμε όχι και να κάνουμε πράγματα μόνο όταν πραγματικά το επιθυμούμε. Σε περιπτώσεις που νιώθουμε υπερφορτωμένοι και εξουθενωμένοι είναι καλό να μοιραζόμαστε με άλλους τις ευθύνες και ορισμένα πράγματα που θέλουμε να κάνουμε.
Θα πρέπει τέλος να κατανοήσουμε και να αποδεχθούμε ότι στη ζωή τα πράγματα δεν είναι τέλεια και ωραία όπως μας τα δείχνουν η τηλεόραση και ο κινηματογράφος.
Συχνά η ζωή είναι απρόβλεπτη και θα πρέπει να επικεντρωνόμαστε και να είμαστε ευχαριστημένοι με τα θετικά που μας επιτρέπει να έχουμε.

medlook.net

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ποιά τα χαρακτηριστικά ενός καλού δασκάλου;

Η εκπαίδευση δεν είναι μόνο μια μαθησιακή αλλά και μια ψυχολογική διαδικασία γι’ αυτό και οι εκπαιδευτικοί οφείλουν να εκπληρούν και το ρόλο του παιδαγωγού – ψυχολόγου.  Σήμερα οι καλές διαπροσωπικές σχέσεις θεωρούνται απαραίτητες προκειμένου οι εκπαιδευτικοί να λειτουργήσουν αποτελεσματικότερα στις όλο και πιο πλουραλιστικές σχολικές τάξεις. Εκτός από καλοί δάσκαλοι, οι εκπαιδευτικοί οφείλουν να είναι και καλοί σύμβουλοι και καλοί εμψυχωτές.
Συμβουλευτική ονομάζεται η προσέγγιση που ακολουθεί ο εκπαιδευτικός ο οποίος προσφέρει ψυχολογική βοήθεια ή στήριξη σε μαθητές του ή σε γονείς μαθητών του προκειμένου να ικανοποιήσουν τις ανάγκες τους (ανάγκες που πηγάζουν από το σχολείο, συμμαθητές, οικογενειακό και κοινωνικό περιβάλλον). Δεν επιδιώκεται ψυχανάλυση αλλά ψυχολογική στήριξη αυτών. Η συμβουλευτική στην εκπαίδευση επιδιώκει την καλή συνεργασία μεταξύ των μελών της σχολικής κοινότητας. Όσον αφορά τα παιδιά με αναπηρίες και την οικογένειά τους η συμβουλευτική και οι συμβ…

Παρουσίαση βιβλίου στο Λεοντάρι Αλιάρτου-Θεσπιέων

Η θέση της γυναίκας στην Αρχαία Ελλάδα ... Η Μήδεια στον Ευριπίδη λέει «θα προτιμούσα να πολεμήσω τρεις φορές παρά να γεννήσω μία»

Στην αρχαία Ελλάδα η γυναίκα δεν έχαιρε μεγάλης υπολήψεως. Οι αρχαίοι ημών πρόγονοι είχαν φτιάξει κοινωνίες πολεμιστών και εμπόρων που ήταν κατεξοχήν ανδροκρατικές, ενώ οι γυναίκες ήταν χρήσιμες για τη σεξουαλική ικανοποίηση των ανδρών και βέβαια για την αναπαραγωγή. Η γέννηση και η ανατροφή των παιδιών ήταν οι σοβαρότερες αρμοδιότητες που είχε η γυναίκα. Οι μητέρες είχαν σοβαρότατη αποστολή να επιτελέσουν, κυρίως όταν έπρεπε να αναθρέψουν αγόρια, γιατί τα νεογέννητα κορίτσια ήταν γενικώς ανεπιθύμητα. Η συνήθης πρακτική για ανεπιθύμητα παιδιά, δηλαδή κορίτσια ή άρρωστα νεογέννητα, δεν ήταν βρεφοκτονία, αλλά η εγκατάλειψή τους σε μια ερημιά, η «έκθεσις». Τοκετός στην αρχαιότητα. Ανάγλυφο του 5ου π.Χ αιώνα Σύμφωνα με ιστορικές εκτιμήσεις, το 10% των νεογέννητων κοριτσιών πετιόντουσαν στις ερημιές και πέθαιναν.