Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

"Όπως θα ήθελα να ζήσω" βραβείο αναγνωστών από το ΕΚΕΒΙ

Το μυθιστόρημα «Όπως ήθελα να ζήσω» της Ελένης Πριοβόλου από τις εκδόσεις Καστανιώτη κέρδισε το φετινό βραβείο αναγνωστών. Η ίδια δήλωσε ότι αυτό το βραβείο της δίνει την ευκαιρία να γίνει ευρέως γνωστή η δουλειά της, παρόλο που δουλεύω 25 χρόνια ως συγγραφέας.

Το μυθιστόρημα της Ε. Πριοβόλου μας μεταφέρει στην Αθήνα του τέλους του 19ου αιώνα, μια εποχή έντονου πολιτικού κλίματος αλλά και παθών σε ατομικό και συλλογικό επίπεδο ώστε να «φέρνει το άρωμα» της σημερινής πραγματικότητας στον αναγνώστη.

«Εμείς οι συγγραφείς ψάχνουμε το τις πταίει σε αυτή τη χώρα στο βάθος της εξέλιξης της. Το βιβλίο αυτό έχει κοινωνικό, ιστορικό και πολιτικό υπόβαθρο» συνέχισε η συγγραφέας.


Η Ελένη Πριοβόλου γεννήθηκε στο Αγγελόκαστρο Μεσολογγίου και ζει στην Αθήνα. Σπούδασε πολιτικές επιστήμες και η τάση της να αναπαριστά με σύμβολα τον κόσμο τη στράτευσε στο παραμύθι το οποίο υπηρετεί επί είκοσι τρία χρόνια. Μέχρι σήμερα έχει γράψει δεκαεπτά βιβλία για παιδιά και εφήβους και το «Όπως θα ήθελα να ζήσω» είναι το τρίτο μυθιστόρημα που υπογράφει για μεγάλους.

«Το Βραβείο Αναγνωστών είναι από τα μεγαλύτερα επιτεύγματα του ΕΚΕΒΙ και τέσσερα από τα έξι βραβεία έχουν απονεμηθεί σε βιβλία των εκδόσεων Καστανιώτη. Οι αναγνώστες ψάχνουν βιβλία με ιστορίες μεστές, καλογραμμένες και ιστορημένες και πιστεύω θα απολαύσουν το βιβλίο της κυρίας Πριοβόλου» ανέφερε ο εκδότης Θανάσης Καστανιώτης που ήταν παρών στην εκδήλωση που διοργανώθηκε νωρίς σήμερα, στο εστιατόριο του νέου Μουσείου της Ακρόπολης.
Φέτος, η νικήτρια αναδείχθηκε με πάνω από έξι χιλιάδες ψήφους, την μεγαλύτερη συμμετοχή που έχει σημειώσει ποτέ η διοργάνωση, στα έξι χρόνια που αισίως μετρά.
Στην εκδήλωση παρεβρέθηκε για να παραδώσει τη σκυτάλη, ο περσινός νικητής της διοργάνωσης Γιάννης Καλπούζος που είχε τιμηθεί με το βραβείο του 2009 για το βιβλίο του «Ιμαρέτ».

«Είμαι από τους πρώτους που έχουν διαβάσει το βιβλίο που βραβεύεται σήμερα . Το βρίσκω εξαιρετικό, η ιστορία του που εκτυλίσσεται στο δεύτερο μισό του 19ου αιώνα έχει πολλά κοινά στοιχεία με τη σημερινή εποχή» είπε ο κ. Καλπούζος.

Το βιβλίο της Ελένης Πριοβόλου αναδείχθηκε ανάμεσα από άλλα δεκατέσσερα βιβλία που έπαιρναν μέρος στο διαγωνισμό. Τα μέλη των 280 Λέσχεων Ανάγνωσης που λειτουργούν σε Ελλάδα και Κύπρο ψήφισαν με γραπτά μηνύματα μέσω κινητού από τις 10 Νοεμβρίου έως και την περασμένη Δευτέρα.
Η συγγραφέας παρέλαβε το βραβείο από την πρόεδρο του Εθνικού Κέντρου Βιβλίου Κατρίν Βελλισάρη

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ποιά τα χαρακτηριστικά ενός καλού δασκάλου;

Η εκπαίδευση δεν είναι μόνο μια μαθησιακή αλλά και μια ψυχολογική διαδικασία γι’ αυτό και οι εκπαιδευτικοί οφείλουν να εκπληρούν και το ρόλο του παιδαγωγού – ψυχολόγου.  Σήμερα οι καλές διαπροσωπικές σχέσεις θεωρούνται απαραίτητες προκειμένου οι εκπαιδευτικοί να λειτουργήσουν αποτελεσματικότερα στις όλο και πιο πλουραλιστικές σχολικές τάξεις. Εκτός από καλοί δάσκαλοι, οι εκπαιδευτικοί οφείλουν να είναι και καλοί σύμβουλοι και καλοί εμψυχωτές.
Συμβουλευτική ονομάζεται η προσέγγιση που ακολουθεί ο εκπαιδευτικός ο οποίος προσφέρει ψυχολογική βοήθεια ή στήριξη σε μαθητές του ή σε γονείς μαθητών του προκειμένου να ικανοποιήσουν τις ανάγκες τους (ανάγκες που πηγάζουν από το σχολείο, συμμαθητές, οικογενειακό και κοινωνικό περιβάλλον). Δεν επιδιώκεται ψυχανάλυση αλλά ψυχολογική στήριξη αυτών. Η συμβουλευτική στην εκπαίδευση επιδιώκει την καλή συνεργασία μεταξύ των μελών της σχολικής κοινότητας. Όσον αφορά τα παιδιά με αναπηρίες και την οικογένειά τους η συμβουλευτική και οι συμβ…

Το Αργεντίνικο Τάνγκο σας δίνει ραντεβού το Σάββατο 16 Απριλίου στο Cyber's

Η θέση της γυναίκας στην Αρχαία Ελλάδα ... Η Μήδεια στον Ευριπίδη λέει «θα προτιμούσα να πολεμήσω τρεις φορές παρά να γεννήσω μία»

Στην αρχαία Ελλάδα η γυναίκα δεν έχαιρε μεγάλης υπολήψεως. Οι αρχαίοι ημών πρόγονοι είχαν φτιάξει κοινωνίες πολεμιστών και εμπόρων που ήταν κατεξοχήν ανδροκρατικές, ενώ οι γυναίκες ήταν χρήσιμες για τη σεξουαλική ικανοποίηση των ανδρών και βέβαια για την αναπαραγωγή. Η γέννηση και η ανατροφή των παιδιών ήταν οι σοβαρότερες αρμοδιότητες που είχε η γυναίκα. Οι μητέρες είχαν σοβαρότατη αποστολή να επιτελέσουν, κυρίως όταν έπρεπε να αναθρέψουν αγόρια, γιατί τα νεογέννητα κορίτσια ήταν γενικώς ανεπιθύμητα. Η συνήθης πρακτική για ανεπιθύμητα παιδιά, δηλαδή κορίτσια ή άρρωστα νεογέννητα, δεν ήταν βρεφοκτονία, αλλά η εγκατάλειψή τους σε μια ερημιά, η «έκθεσις». Τοκετός στην αρχαιότητα. Ανάγλυφο του 5ου π.Χ αιώνα Σύμφωνα με ιστορικές εκτιμήσεις, το 10% των νεογέννητων κοριτσιών πετιόντουσαν στις ερημιές και πέθαιναν.