Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Η οικονομική κρίση είναι ευκαιρία να αναδειχθούν οι πραγματικές αξίες


Σήμερα ζούμε το τέλος μιας εποχής. Η οικονομική κρίση, που μέρα με τη μέρα βαθαίνει, σηματοδοτεί το τέλος του εύκολου χρήματος και αλλάζει την καθημερινότητά μας. Για 15 συναπτά έτη (1994-2008) η ελληνική οικονομία αναπτύσσονταν. Ως Έλληνες αλλάξαμε καταναλωτικές και κοινωνικές συνήθειες. Αλλάξαμε τρόπο ζωής. Περάσαμε από την απλότητα στην επίδειξη και στη λατρεία της πολυδάπανης ζωής. Τα παιδιά μας έπαψαν να φορούν τα ρούχα των μεγαλύτερων παιδιών και εθίστηκαν σε επώνυμα και ακριβά ρούχα. Από το οικογενειακό αυτοκίνητο περάσαμε στην υπερβολή, καθώς πλέον κάθε ενήλικο μέλος της οικογένειας έχει το δικό του αυτοκίνητο. Το σπιτικό μαγειρευτό φαγητό αντικαταστάθηκε με το αμφίβολης ποιότητας φαγητό που παραγγέλνουμε απ’ έξω. Κάποτε η εργασία ήταν δείγμα κοινωνικής στάθμης, σήμερα δεν έχει σημασία τι δουλειά κάνεις αλλά πόσα λεφτά βγάζεις.
Η ανάπτυξη, ο μιμητισμός και ο καταναλωτισμός είχαν ως αποτέλεσμα να ισοπεδωθούν οι πραγματικές αξίες και να επικρατήσει ο ζήλος για την κατάκτηση του χρήματος. Το χρήμα από μέσο για τις συναλλαγές έγινε αυτοσκοπός. Το χρήμα έγινε αξία και οι πραγματικές αξίες όπως η εντιμότητα, το ήθος, η ειλικρίνεια, η εργατικότητα, η αξιοπρέπεια και η ανιδιοτέλεια απαξιώθηκαν. Στην κοινωνία που σήμερα κλονίζεται και φαίνεται ότι θα αλλάξει χάθηκε το μέτρο.
Η κρίση είναι μια ευκαιρία να σκεφτούμε και να δούμε πιο καθαρά την πραγματικότητα. Ζήσαμε πάνω από τις οικονομικές δυνατότητες. Η υιοθέτηση ενός πολυδάπανου τρόπου ζωής έγινε αυτοσκοπός. Είναι αυτή μια υγιής κοινωνία; Είναι δυνατόν να συνεχίσουμε έτσι;
Πρέπει να ξαναρχίσουμε από εκεί που χάσαμε το νήμα με την παράδοση μας. Πρέπει να αναζητήσουμε τις αρχές και τις αξίες που θα μας βοηθήσουν να φτιάξουμε μια καλύτερη κοινωνία. Στα χρόνια που θα έρθουν η οικονομική ύφεση θα θέσει σε δοκιμασία την κοινωνική συνοχή. Θα υπάρξει αύξηση της εγκληματικότητας λόγω της ανεργίας, κίνδυνος ρατσισμού και ξενοφοβίας, ανατροπή εργασιακών σχέσεων και κοινωνικών κεκτημένων.
Για να ξεπεραστεί η κρίση και για να μπορέσει η επόμενη μέρα να οδηγήσει σε κάτι καλό θα πρέπει ως λαός να επισημάνουμε τα λάθη του παρελθόντος και να τα διορθώσουμε.
Η αυτοκριτική θα βοηθήσει ώστε να περάσουμε από το φθόνο και την αμετροέπεια στην επιβράβευση των άξιων και στην αναγνώριση των αξιών.
Θανάσης Ζεκεντές
Οικονομολόγος MSc, αντιδήμαρχος Αταλάντης

Σχόλια

  1. Tα λάθη του παρλθόντος για να διορθωθουν πρέπει να απομακρυνθουν αυτοί που τα δημιούργησαν.
    Επειδή πολύ λόγος γίνεται στο ότι ζήσαμε κάπως πλουσιοπάροχα και αυτή είναι η αιτία της σημερινής οικονομικής κρίσης,είναι ένα καλό παραμύθι,από αστού οικονομολόγους για να καλύψουν το μεγάλο φαγοπότι της άρχουσας ληστρικής τάξης που υπηρετούν είτε επί πληρωμής είτε από προσεχείς πληρωμές των , είναι τα καλά παιδιά του συστήματος ,που επειδή τα έφαγαν αυτοί και οι συν αυτώ,διαφημήζουν ότι μαζύ τα φάγαμε.Διότι όταν φτωχένουν τις λαικές μάζες και δεν μπορούν να καταναλώνουν ,θα μεγαλώνει η φτώχια η ανεργεία η παραγωγική διαδικασία θα μειώνεται και καινούργια πιό επώνυδη οικονομική κρίση θα βασανίζει τις εργαζόμενες λαικές μάζες. Οικονομολόγοι με τα μάστερ σας δουλέψτε για τον εργαζόμενο λαό και όχι για τους επιβήτορές του.Από τους φόρους του λαού σπουδάσατε και οι γνώσεις σας είναι για την εξυπηρέτηση της κοινωνικής δικαιοσύνης. Ξ.Μ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ποιά τα χαρακτηριστικά ενός καλού δασκάλου;

Η εκπαίδευση δεν είναι μόνο μια μαθησιακή αλλά και μια ψυχολογική διαδικασία γι’ αυτό και οι εκπαιδευτικοί οφείλουν να εκπληρούν και το ρόλο του παιδαγωγού – ψυχολόγου.  Σήμερα οι καλές διαπροσωπικές σχέσεις θεωρούνται απαραίτητες προκειμένου οι εκπαιδευτικοί να λειτουργήσουν αποτελεσματικότερα στις όλο και πιο πλουραλιστικές σχολικές τάξεις. Εκτός από καλοί δάσκαλοι, οι εκπαιδευτικοί οφείλουν να είναι και καλοί σύμβουλοι και καλοί εμψυχωτές.
Συμβουλευτική ονομάζεται η προσέγγιση που ακολουθεί ο εκπαιδευτικός ο οποίος προσφέρει ψυχολογική βοήθεια ή στήριξη σε μαθητές του ή σε γονείς μαθητών του προκειμένου να ικανοποιήσουν τις ανάγκες τους (ανάγκες που πηγάζουν από το σχολείο, συμμαθητές, οικογενειακό και κοινωνικό περιβάλλον). Δεν επιδιώκεται ψυχανάλυση αλλά ψυχολογική στήριξη αυτών. Η συμβουλευτική στην εκπαίδευση επιδιώκει την καλή συνεργασία μεταξύ των μελών της σχολικής κοινότητας. Όσον αφορά τα παιδιά με αναπηρίες και την οικογένειά τους η συμβουλευτική και οι συμβ…

Παρουσίαση βιβλίου στο Λεοντάρι Αλιάρτου-Θεσπιέων

Η θέση της γυναίκας στην Αρχαία Ελλάδα ... Η Μήδεια στον Ευριπίδη λέει «θα προτιμούσα να πολεμήσω τρεις φορές παρά να γεννήσω μία»

Στην αρχαία Ελλάδα η γυναίκα δεν έχαιρε μεγάλης υπολήψεως. Οι αρχαίοι ημών πρόγονοι είχαν φτιάξει κοινωνίες πολεμιστών και εμπόρων που ήταν κατεξοχήν ανδροκρατικές, ενώ οι γυναίκες ήταν χρήσιμες για τη σεξουαλική ικανοποίηση των ανδρών και βέβαια για την αναπαραγωγή. Η γέννηση και η ανατροφή των παιδιών ήταν οι σοβαρότερες αρμοδιότητες που είχε η γυναίκα. Οι μητέρες είχαν σοβαρότατη αποστολή να επιτελέσουν, κυρίως όταν έπρεπε να αναθρέψουν αγόρια, γιατί τα νεογέννητα κορίτσια ήταν γενικώς ανεπιθύμητα. Η συνήθης πρακτική για ανεπιθύμητα παιδιά, δηλαδή κορίτσια ή άρρωστα νεογέννητα, δεν ήταν βρεφοκτονία, αλλά η εγκατάλειψή τους σε μια ερημιά, η «έκθεσις». Τοκετός στην αρχαιότητα. Ανάγλυφο του 5ου π.Χ αιώνα Σύμφωνα με ιστορικές εκτιμήσεις, το 10% των νεογέννητων κοριτσιών πετιόντουσαν στις ερημιές και πέθαιναν.