Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Pellets εναντίον πετρελαίου και φυσικού αερίου

Την άρση της απαγόρευσης των καυστήρων βιομάζας σε Αττική και Θεσσαλονίκη από το 2011 εξετάζει σύμφωνα με πληροφορίες το υπουργείο Περιβάλλοντος & Ενέργειας.

Το υπουργείο εξετάζει να αλλάξει την υπουργική απόφαση του 1993 που αποκλείει τα κεντρικά συστήματα θέρμανσης με βιομάζα στις δύο μεγαλύτερες αστικές περιοχές της χώρας, η οποία είχε ληφθεί με επιχείρημα την ανάγκη μείωσης των εκπομπών ατμοσφαιρικών ρύπων. Την εποχή εκείνη ο αποκλεισμός των εφαρμογών βιομάζας είχε γίνει για περιβαλλοντικούς λόγους, καθώς τα διαθέσιμα συστήματα βιομάζας χαρακτηρίζονταν από σχετικά υψηλές εκπομπές αιωρουμένων σωματιδίων.


Δεδομένου όμως ότι από τότε τα τεχνολογικά δεδομένα έχουν αλλάξει δραστικά και επειδή σήμερα παρέχονται τεχνολογίες αξιοποίησης της βιομάζας με αισθητά μικρότερες εκπομπές, οι πληροφορίες φέρουν το υπουργείο να εξετάζει θετικά τη χρήση της σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη. Άλλωστε, η χρήση καυστήρων βιομάζας έχει ήδη επιτραπεί πανελλαδικά, και εξαιρούνται ακόμη μόνο τα δύο παραπάνω αστικά κέντρα.

Υπενθυμίζουμε ότι οι καυστήρες βιομάζας, αντί για πετρέλαιο ή φυσικό αέριο καίνε συσσωματώματα ξύλου, μια καύσιμη ύλη που παράγεται από βιολογικά υποπροϊόντα της γεωργίας, της δασοπονίας και της βιομηχανίας ξύλου, τα λεγόμενα pellets. Πρόκειται για ξύλο απαλλαγμένο από κάθε υγρασία, συμπιεσμένο σε μικρούς κυλίνδρους διαμέτρου 60 με 80 χιλιοστών και μήκους περίπου 100 χιλιοστών.

Παραδείγματα
Σε κάθε περίπτωση, οι καυστήρες βιομάζας με καύσιμο τα υποπροϊόντα ξύλου είναι πιο οικονομικοί από ένα σύστημα φυσικού αερίου και σημαντικά πιο οικονομικοί από ένα σύστημα πετρελαίου. Σύμφωνα με στοιχεία της Greenpeace, μία κατοικία που πληρώνει για παράδειγμα περίπου 1.000 ευρώ το χρόνο για πετρέλαιο, θα πληρώσει περίπου 800 ευρώ αν αντικαταστήσει τον καυστήρα της με φυσικού αερίου και περίπου 700 ευρώ στην περίπτωση που βάλει εγκατάσταση βιομάζας.

Σύμφωνα με τα ίδια στοιχεία, ένας σύγχρονος λέβητας με καύσιμο τα pellets, εκλύει περίπου 30 φορές λιγότερα σωματίδια απ’ ότι ένα παραδοσιακό ατομικό τζάκι, ενώ δεν επιβαρύνει το κλίμα με αέρια του θερμοκηπίου. Δηλαδή, μια πολυκατοικία 30 διαμερισμάτων που θερμαίνεται από ένα κεντρικό λέβητα ο οποίος καίει pellets, εκλύει τα ίδια μικροσωματίδια με ένα απλό τζάκι, το οποίο όμως, θερμαίνει απλώς ένα δωμάτιο...

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ποιά τα χαρακτηριστικά ενός καλού δασκάλου;

Η εκπαίδευση δεν είναι μόνο μια μαθησιακή αλλά και μια ψυχολογική διαδικασία γι’ αυτό και οι εκπαιδευτικοί οφείλουν να εκπληρούν και το ρόλο του παιδαγωγού – ψυχολόγου.  Σήμερα οι καλές διαπροσωπικές σχέσεις θεωρούνται απαραίτητες προκειμένου οι εκπαιδευτικοί να λειτουργήσουν αποτελεσματικότερα στις όλο και πιο πλουραλιστικές σχολικές τάξεις. Εκτός από καλοί δάσκαλοι, οι εκπαιδευτικοί οφείλουν να είναι και καλοί σύμβουλοι και καλοί εμψυχωτές.
Συμβουλευτική ονομάζεται η προσέγγιση που ακολουθεί ο εκπαιδευτικός ο οποίος προσφέρει ψυχολογική βοήθεια ή στήριξη σε μαθητές του ή σε γονείς μαθητών του προκειμένου να ικανοποιήσουν τις ανάγκες τους (ανάγκες που πηγάζουν από το σχολείο, συμμαθητές, οικογενειακό και κοινωνικό περιβάλλον). Δεν επιδιώκεται ψυχανάλυση αλλά ψυχολογική στήριξη αυτών. Η συμβουλευτική στην εκπαίδευση επιδιώκει την καλή συνεργασία μεταξύ των μελών της σχολικής κοινότητας. Όσον αφορά τα παιδιά με αναπηρίες και την οικογένειά τους η συμβουλευτική και οι συμβ…

Παρουσίαση βιβλίου στο Λεοντάρι Αλιάρτου-Θεσπιέων

Η θέση της γυναίκας στην Αρχαία Ελλάδα ... Η Μήδεια στον Ευριπίδη λέει «θα προτιμούσα να πολεμήσω τρεις φορές παρά να γεννήσω μία»

Στην αρχαία Ελλάδα η γυναίκα δεν έχαιρε μεγάλης υπολήψεως. Οι αρχαίοι ημών πρόγονοι είχαν φτιάξει κοινωνίες πολεμιστών και εμπόρων που ήταν κατεξοχήν ανδροκρατικές, ενώ οι γυναίκες ήταν χρήσιμες για τη σεξουαλική ικανοποίηση των ανδρών και βέβαια για την αναπαραγωγή. Η γέννηση και η ανατροφή των παιδιών ήταν οι σοβαρότερες αρμοδιότητες που είχε η γυναίκα. Οι μητέρες είχαν σοβαρότατη αποστολή να επιτελέσουν, κυρίως όταν έπρεπε να αναθρέψουν αγόρια, γιατί τα νεογέννητα κορίτσια ήταν γενικώς ανεπιθύμητα. Η συνήθης πρακτική για ανεπιθύμητα παιδιά, δηλαδή κορίτσια ή άρρωστα νεογέννητα, δεν ήταν βρεφοκτονία, αλλά η εγκατάλειψή τους σε μια ερημιά, η «έκθεσις». Τοκετός στην αρχαιότητα. Ανάγλυφο του 5ου π.Χ αιώνα Σύμφωνα με ιστορικές εκτιμήσεις, το 10% των νεογέννητων κοριτσιών πετιόντουσαν στις ερημιές και πέθαιναν.