Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Φέρουμε τη μοναξιά στα γονίδιά μας

Η μελέτη διεξήχθη από ερευνητικές ομάδες του Ελεύθερου Πανεπιστημίου του Άμστερνταμ και του Πανεπιστημίου του Σικάγου.
Οι δίδυμοι, οι οποίοι μεγάλωναν στα ίδια σπίτια, δήλωσαν συμμετοχή σε αυτήν το 1991, όταν ήσαν ηλικίας 13 έως 20 ετών. Έκτοτε, απαντούσαν σε τακτά χρονικά διαστήματα σε ερωτήσεις του τύπου «χάνεις πολύ γρήγορα τους φίλους σου;» ή «πιστεύεις ότι σε αγαπούν οι άλλοι;» – και οι ερευνητές βαθμολογούσαν αναλόγως με τις απαντήσεις τους την μοναξιά που ένιωθαν.
Συγκρίνοντας οι επιστήμονες τις απαντήσεις που έδωσε κάθε ζεύγος διδύμων ξεχωριστά, διαπίστωσαν ότι η βαθμολογία της μοναξιάς ήταν παρόμοια μεταξύ κάθε ζεύγους πανομοιότυπων διδύμων, αλλά αισθητά διαφορετική μεταξύ των μη πανομοιότυπων ζευγών.
Το εύρημα αυτό υποδηλώνει, κατά τους ερευνητές, ότι τα γονίδια παίζουν σημαντικό ρόλο στον αν ένας άνθρωπος θα αισθάνεται μόνος ή όχι στη διάρκεια της ζωής του. Και αυτού του είδους η γνώση είναι χρήσιμη, «διότι μας δείχνει ότι δεν αρκεί να προσπαθείς να αλλάξεις το περιβάλλον σου, εάν θες να μην νιώθεις μόνος, διότι η προσπάθεια αυτή δεν αποδίδει εξ ίσου σε όλους», δήλωσε ο επικεφαλής ερευνητής καθηγητής Ντόρρετ Μπούμσμα. 
Οι ερευνητές, των οποίων η μελέτη δημοσιεύεται στην επιθεώρηση «Γενετική της Συμπεριφοράς», εκτιμούν ότι η μοναξιά μπορεί να πηγάζει από τους προϊστορικούς χρόνους, όταν οι κυνηγοί επίτηδες απομονώνονταν από τους άλλους, για να μην εξαναγκάζονται να μοιράζονται την τροφή τους – κάτι απαραίτητο για να μπορούν οι ίδιοι να τρέφονται καλά και να έχουν περισσότερες πιθανότητες επιβιώσεως και, αργότερα, αποκτήσεως απογόνων.
Η τακτική αυτή, όμως, είχε ένα μεγάλο μειονέκτημα, σύμφωνα με τους ερευνητές: οι κυνηγοί γίνονταν αγχώδεις, αρνητικοί, επιθετικοί και ανέπτυσσαν ροπή προς την κοινωνική απομόνωση.
Οι ερευνητές σημειώνουν στο άρθρο τους ότι, βάσει των στοιχείων που συνέλλεξαν, όλες οι ομοιότητες στην μοναξιά μεταξύ των διδύμων εξηγούνταν από τα κοινά γονίδια που έφεραν, δίχως να υπάρχουν ενδείξεις ότι έπαιξε ρόλο η κοινή ανατροφή τους.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Παρουσίαση βιβλίου στο Λεοντάρι Αλιάρτου-Θεσπιέων

Ποιά τα χαρακτηριστικά ενός καλού δασκάλου;

Η εκπαίδευση δεν είναι μόνο μια μαθησιακή αλλά και μια ψυχολογική διαδικασία γι’ αυτό και οι εκπαιδευτικοί οφείλουν να εκπληρούν και το ρόλο του παιδαγωγού – ψυχολόγου.  Σήμερα οι καλές διαπροσωπικές σχέσεις θεωρούνται απαραίτητες προκειμένου οι εκπαιδευτικοί να λειτουργήσουν αποτελεσματικότερα στις όλο και πιο πλουραλιστικές σχολικές τάξεις. Εκτός από καλοί δάσκαλοι, οι εκπαιδευτικοί οφείλουν να είναι και καλοί σύμβουλοι και καλοί εμψυχωτές.
Συμβουλευτική ονομάζεται η προσέγγιση που ακολουθεί ο εκπαιδευτικός ο οποίος προσφέρει ψυχολογική βοήθεια ή στήριξη σε μαθητές του ή σε γονείς μαθητών του προκειμένου να ικανοποιήσουν τις ανάγκες τους (ανάγκες που πηγάζουν από το σχολείο, συμμαθητές, οικογενειακό και κοινωνικό περιβάλλον). Δεν επιδιώκεται ψυχανάλυση αλλά ψυχολογική στήριξη αυτών. Η συμβουλευτική στην εκπαίδευση επιδιώκει την καλή συνεργασία μεταξύ των μελών της σχολικής κοινότητας. Όσον αφορά τα παιδιά με αναπηρίες και την οικογένειά τους η συμβουλευτική και οι συμβ…

Προβλήματα σχολικής τάξης και διαχείριση κρίσεων

Θα αναφερθούμε σε προβλήματα λειτουργί­ας της σχολικής τάξης και σε γεγονότα που διαταράσσουν τη διδασκαλία σ’ αυτήν. Τα γεγονότα αυτά συναρτώνται με τη σύνθεση της τάξης, με τα χαρακτηριστικά και τη διδακτική προσέγγιση των διδασκόντων, αλλά και με γενικότερους παράγοντες, όπως είναι το θεσμικό πλαίσιο της παιδείας, οι τοπικές κοινωνικές συνθήκες, η ευρύτερη κατάσταση στο κόσμο και στην ελληνική κοινωνία.
Η αντιμετώπιση και η αποτελεσματική διαχείριση των προβλημάτων που εκδηλώνονται στο επίπεδο της τάξης αποτελούν σημαντικά συστατικά στοιχεία του ρόλου κάθε εκπαιδευτικού και ιδιαιτέ­ρως του κοινωνιολόγου, ο οποίος λόγω της ειδικότητάς του έχει μια ιδιαί­τερη ευαισθησία και κατανόηση για τις συνέπειες αυτών των προβλημάτων στη ζωή των παιδιών και στην εκπαίδευσή τους.