Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Βρισκόμαστε σε μια μαύρη τρύπα; Μια νέα αντίληψη του χώρου και του χρόνου

Η κύρια επίπτωση μιας νέας θεωρητικής μελέτης είναι ότι ολόκληρο το δικό μας σύμπαν μπορεί να μην είναι τίποτα περισσότερο από το περιεχόμενο μιας μαύρης τρύπας που υπάρχει μέσα σε ένα άλλο Σύμπαν. Σύμφωνα με τον δημιουργό της, η νέα θεωρία ακολουθεί μια δευτερεύουσα τροποποίηση της καθιερωμένης θεωρίας της βαρύτητας.

Η νέα ιδέα προτάθηκε από τον φυσικό Nikodem Poplawski του Πανεπιστημίου της Ιντιάνα, ο οποίος αξιοποίησε την ευκαιρία αυτή για να δώσει κάποια ενδιαφέρουσα αντίληψη της φύσης του χώρου και του χρόνου, καθώς και την προέλευσή τους.
Η δουλειά του φαίνεται να υποδεικνύει ότι το βέλος του χρόνου του Κόσμου μας, επί του παρόντος δρα κάτω από το βέλος του χρόνου της μαύρης τρύπας που γέννησε το σύμπαν μας. Με αυτή την γραμμή σκέψης, προκύπτει ότι ένα διαφορετικό Σύμπαν μπορεί να υπάρχει μέσα σε κάθε μαύρη τρύπα που εντοπίζουμε.
Όλα όσα βλέπουμε γύρω μας θα μπορούσαν να χωράνε μέσα σε μια σκουληκότρυπα, ένα θεωρητικό κατασκεύασμα που παράγεται από μια μαύρη τρύπα, και η οποία συνδέει δύο σημεία του χώρου μετά από μια κάμψη στον ιστό του χωροχρόνου.
Ο θεωρητικός φυσικός έβγαλε τα συμπεράσματά του μετά από ανάλυση που πραγματοποίησε σχετικά με την θεωρητική κίνηση των σωματιδίων, καθώς αυτά εισέρχονται σε μια μαύρη τρύπα. Η μόνη διαφορά είναι ότι χρησιμοποίησε μια ελαφρώς τροποποιημένη έκδοση της θεωρίας της γενικής σχετικότητας του Αϊνστάιν.
Μέσω αυτής της προσέγγισης, ο Nikodem Poplawski  κατάφερε να δείξει ότι είναι δυνατόν να υπάρχει μέσα σε μια μαύρη τρύπα ένα άλλο Σύμπαν, πράγμα που επίσης σημαίνει ότι και το δικό μας θα μπορούσε να βρίσκεται μέσα σε μια μαύρη τρύπα.
"Ίσως οι τεράστιες μαύρες τρύπες στο κέντρο του Γαλαξία μας καθώς και σε άλλους γαλαξίες να είναι γέφυρες προς διαφορετικά σύμπαντα," υποστηρίζει ο Poplawski σε μια εργασία που δημοσιεύεται στο περιοδικό Physics Letters Β.
Στην εισαγωγή ο φυσικός εξηγεί ότι αυτός έχει χρησιμοποιήσει την θεωρία της βαρύτητας  Einstein-Cartan-Kibble-Sciama (ECKS) για την διεξαγωγή των υπολογισμών του. Αυτό τον βοήθησε να υπολογίσει την στροφορμή των σωματιδίων που εισέρχονταν μέσα σε μια μαύρη τρύπα.
Στη συνέχεια, ήταν εύκολος ο υπολογισμός μιας ιδιότητας του χωροχρόνου που ονομάζεται στρέψη. Η στρέψη πιστεύεται ότι είναι μια ιδιότητα του χωροχρόνου που του επιτρέπει να «απωθήσει» τη δύναμη της βαρύτητας.
Αρκετά παραδόξως η θεωρία του Poplawski, επίσης, εξαλείφει την ανάγκη για τη θεωρία του πληθωρισμού. Αντί αυτό το φαινόμενο να είναι υπεύθυνο για την ταχύτατη διαστολή του Σύμπαντος θα μπορούσε αυτή να οφείλεται στην στρέψη, η οποία να ανάγκασε τον Κόσμο να διαστέλλεται.
                                                                                                                                  Πηγή: SoftPedia

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ποιά τα χαρακτηριστικά ενός καλού δασκάλου;

Η εκπαίδευση δεν είναι μόνο μια μαθησιακή αλλά και μια ψυχολογική διαδικασία γι’ αυτό και οι εκπαιδευτικοί οφείλουν να εκπληρούν και το ρόλο του παιδαγωγού – ψυχολόγου.  Σήμερα οι καλές διαπροσωπικές σχέσεις θεωρούνται απαραίτητες προκειμένου οι εκπαιδευτικοί να λειτουργήσουν αποτελεσματικότερα στις όλο και πιο πλουραλιστικές σχολικές τάξεις. Εκτός από καλοί δάσκαλοι, οι εκπαιδευτικοί οφείλουν να είναι και καλοί σύμβουλοι και καλοί εμψυχωτές.
Συμβουλευτική ονομάζεται η προσέγγιση που ακολουθεί ο εκπαιδευτικός ο οποίος προσφέρει ψυχολογική βοήθεια ή στήριξη σε μαθητές του ή σε γονείς μαθητών του προκειμένου να ικανοποιήσουν τις ανάγκες τους (ανάγκες που πηγάζουν από το σχολείο, συμμαθητές, οικογενειακό και κοινωνικό περιβάλλον). Δεν επιδιώκεται ψυχανάλυση αλλά ψυχολογική στήριξη αυτών. Η συμβουλευτική στην εκπαίδευση επιδιώκει την καλή συνεργασία μεταξύ των μελών της σχολικής κοινότητας. Όσον αφορά τα παιδιά με αναπηρίες και την οικογένειά τους η συμβουλευτική και οι συμβ…

Το Αργεντίνικο Τάνγκο σας δίνει ραντεβού το Σάββατο 16 Απριλίου στο Cyber's

Η θέση της γυναίκας στην Αρχαία Ελλάδα ... Η Μήδεια στον Ευριπίδη λέει «θα προτιμούσα να πολεμήσω τρεις φορές παρά να γεννήσω μία»

Στην αρχαία Ελλάδα η γυναίκα δεν έχαιρε μεγάλης υπολήψεως. Οι αρχαίοι ημών πρόγονοι είχαν φτιάξει κοινωνίες πολεμιστών και εμπόρων που ήταν κατεξοχήν ανδροκρατικές, ενώ οι γυναίκες ήταν χρήσιμες για τη σεξουαλική ικανοποίηση των ανδρών και βέβαια για την αναπαραγωγή. Η γέννηση και η ανατροφή των παιδιών ήταν οι σοβαρότερες αρμοδιότητες που είχε η γυναίκα. Οι μητέρες είχαν σοβαρότατη αποστολή να επιτελέσουν, κυρίως όταν έπρεπε να αναθρέψουν αγόρια, γιατί τα νεογέννητα κορίτσια ήταν γενικώς ανεπιθύμητα. Η συνήθης πρακτική για ανεπιθύμητα παιδιά, δηλαδή κορίτσια ή άρρωστα νεογέννητα, δεν ήταν βρεφοκτονία, αλλά η εγκατάλειψή τους σε μια ερημιά, η «έκθεσις». Τοκετός στην αρχαιότητα. Ανάγλυφο του 5ου π.Χ αιώνα Σύμφωνα με ιστορικές εκτιμήσεις, το 10% των νεογέννητων κοριτσιών πετιόντουσαν στις ερημιές και πέθαιναν.