Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Η Αυτοεκπληρούμενη Προφητεία: "Αντιμετώπισε κάποιον όπως είναι και θα παραμείνει έτσι" Γκαίτε

Κάποτε στην Αγγλία ένα πρόγραμμα που έκανε αυτόματα τεστ στους μαθητές είχε προγραμματιστεί λάθος. Έτσι, εξαιτίας αυτού του λάθους μια τάξη με άριστους μαθητές είχε γίνει μέτρια, και μια τάξη μετρίων έως κακών μαθητών, έγινε άριστη.
Η αξιολόγηση του υπολογιστή φυσικά δημιούργησε στους καθηγητές ένα σημαντικό κριτήριο (λάθος φυσικά) για το πώς έβλεπαν και αντιμετώπιζαν τα παιδιά.
Τελικά το λάθος βρέθηκε περίπου μετά από 5 μήνες, κι έτσι οι καθηγητές αποφάσισαν να ξανακάνουν στα παιδιά το ίδιο το τεστ χωρίς να πουν σε κανέναν τι είχε συμβεί. Και τα αποτελέσματα ήταν εκπληκτικά.

Οι άριστοι μαθητές είχαν αξιοσημείωτη πτώση στην απόδοση τους. Μέσα σε αυτό το διάστημα των 5 μηνών οι καθηγητές αντιμετώπιζαν τους άριστους σαν παιδιά δύστροπα, δυσπροσάρμοστα,
παιδιά που δύσκολα αποδέχονται διδασκαλία, παιδιά που είναι δύσκολα στη συνεργασία και παιδιά που είχαν περιορισμένες δυνατότητες διανοητικά – ότι αρχικά είχε δείξει το κομπιούτερ. Έτσι αυτό που πίστευαν οι καθηγητές για τα παιδιά έγινε αυτοεκπληρούμενη προφητεία.
Από την άλλη πλευρά, τα αποτελέσματα των μέτριων μαθητών καλυτέρεψαν αισθητά. Οι καθηγητές τους αντιμετώπιζαν σαν άριστους κι έτσι η ενέργεια που εξέπεμπαν σ’ αυτούς, οι ελπίδες, η αισιοδοξία και οι προσδοκίες τους από αυτούς έκαναν τους μαθητές να αυξήσουν την αξία και τις προσδοκίες που οι ίδιοι έθεταν στους εαυτούς τους. Και από κακοί και μέτριοι έκαναν σημαντικές προόδους.
Όταν οι καθηγητές ρωτήθηκαν να περιγράψουν την εμπειρία που είχαν με τους μαθητές τις πρώτες εβδομάδες της σχολικής περιόδου είπαν: «οι πληροφορίες έδειχναν ότι τα παιδιά ήταν άριστα, αλλά για κάποιο λόγο οι μέθοδοι που χρησιμοποιούσαμε δεν δούλευαν, έτσι αλλάξαμε τις μεθόδους μας».
Ο Γκαίτε έλεγε, «αντιμετώπισε κάποιον όπως είναι και θα παραμείνει έτσι. Αντιμετώπισε τον όπως θα μπορούσε και θα έπρεπε να είναι και θα γίνει όπως μπορεί και πρέπει να γίνει».
Η ίδια συμβουλή ισχύει και για τους καθηγητές και δασκάλους. Θεώρησε τους μαθητές σου σαν άριστους και αντιμετώπισε τους έτσι. Αντιμετώπισε τους όπως θα μπορούσαν και θα έπρεπε να είναι και θα γίνουν ακριβώς αυτό που πρέπει να είναι.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ποιά τα χαρακτηριστικά ενός καλού δασκάλου;

Η εκπαίδευση δεν είναι μόνο μια μαθησιακή αλλά και μια ψυχολογική διαδικασία γι’ αυτό και οι εκπαιδευτικοί οφείλουν να εκπληρούν και το ρόλο του παιδαγωγού – ψυχολόγου.  Σήμερα οι καλές διαπροσωπικές σχέσεις θεωρούνται απαραίτητες προκειμένου οι εκπαιδευτικοί να λειτουργήσουν αποτελεσματικότερα στις όλο και πιο πλουραλιστικές σχολικές τάξεις. Εκτός από καλοί δάσκαλοι, οι εκπαιδευτικοί οφείλουν να είναι και καλοί σύμβουλοι και καλοί εμψυχωτές.
Συμβουλευτική ονομάζεται η προσέγγιση που ακολουθεί ο εκπαιδευτικός ο οποίος προσφέρει ψυχολογική βοήθεια ή στήριξη σε μαθητές του ή σε γονείς μαθητών του προκειμένου να ικανοποιήσουν τις ανάγκες τους (ανάγκες που πηγάζουν από το σχολείο, συμμαθητές, οικογενειακό και κοινωνικό περιβάλλον). Δεν επιδιώκεται ψυχανάλυση αλλά ψυχολογική στήριξη αυτών. Η συμβουλευτική στην εκπαίδευση επιδιώκει την καλή συνεργασία μεταξύ των μελών της σχολικής κοινότητας. Όσον αφορά τα παιδιά με αναπηρίες και την οικογένειά τους η συμβουλευτική και οι συμβ…

Το Αργεντίνικο Τάνγκο σας δίνει ραντεβού το Σάββατο 16 Απριλίου στο Cyber's

Η θέση της γυναίκας στην Αρχαία Ελλάδα ... Η Μήδεια στον Ευριπίδη λέει «θα προτιμούσα να πολεμήσω τρεις φορές παρά να γεννήσω μία»

Στην αρχαία Ελλάδα η γυναίκα δεν έχαιρε μεγάλης υπολήψεως. Οι αρχαίοι ημών πρόγονοι είχαν φτιάξει κοινωνίες πολεμιστών και εμπόρων που ήταν κατεξοχήν ανδροκρατικές, ενώ οι γυναίκες ήταν χρήσιμες για τη σεξουαλική ικανοποίηση των ανδρών και βέβαια για την αναπαραγωγή. Η γέννηση και η ανατροφή των παιδιών ήταν οι σοβαρότερες αρμοδιότητες που είχε η γυναίκα. Οι μητέρες είχαν σοβαρότατη αποστολή να επιτελέσουν, κυρίως όταν έπρεπε να αναθρέψουν αγόρια, γιατί τα νεογέννητα κορίτσια ήταν γενικώς ανεπιθύμητα. Η συνήθης πρακτική για ανεπιθύμητα παιδιά, δηλαδή κορίτσια ή άρρωστα νεογέννητα, δεν ήταν βρεφοκτονία, αλλά η εγκατάλειψή τους σε μια ερημιά, η «έκθεσις». Τοκετός στην αρχαιότητα. Ανάγλυφο του 5ου π.Χ αιώνα Σύμφωνα με ιστορικές εκτιμήσεις, το 10% των νεογέννητων κοριτσιών πετιόντουσαν στις ερημιές και πέθαιναν.