Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Οι φιλοδοξίες των μαμάδων μεγαλώνουν κόρες με αυτοπεποίθηση

Eίστε γυναίκα με χαμηλή αυτοπεποίθηση και αισθάνεστε ότι έχετε χάσει τον έλεγχο της ζωής σας; Η αιτία ενδεχομένως να βρίσκεται στις φιλοδοξίες που είχε για εσάς η μητέρα σας όταν ήσασταν παιδιά, σύμφωνα με μελέτη του πανεπιστημίου του Λονδίνου.

Επιχειρώντας να ερευνήσουν εάν η γνώμη της μητέρας για το παιδί της επηρεάζει την μελλοντική επιτυχία του παιδιού, οι μελετητές από το Ινστιτούτο Εκπαίδευσης του Πανεπιστημίου του Λονδίνου με επικεφαλής την Ειρήνη Φλουρή ανέλυσαν τα δεδομένα παλαιότερης μελέτης, στην οποία συμμετείχαν 3.000 παιδιά που γεννήθηκαν το 1970. Κατά τη διάρκεια της μελέτης, οι μητέρες είχαν κληθεί να προβλέψουν το μέλλον των παιδιών τους, όταν αυτά ήταν στην ηλικία των 10 ετών, απαντώντας σε ερωτήσεις που αφορούσαν τη μελλοντική τους μόρφωση. Κατόπιν, οι μελετητές του πανεπιστημίου του Λονδίνου συνέκριναν τις απαντήσεις των μητέρων με τον βαθμό αυτοπεποίθησης που είχαν τα παιδιά τους όταν βρίσκονταν στην ηλικία των 30 ετών.



Όπως προέκυψε από τα αποτελέσματα της μελέτης, οι προσδοκίες της μητέρας για το παιδί της φάνηκε να σχετίζονται με τον βαθμό αυτοπεποίθησης των τέκνων της, ακόμη και όταν συνεκτιμήθηκαν παράγοντες όπως η κοινωνική τάξη, η δομή της οικογένειας και η μόρφωση των εθελοντών. Ωστόσο, το συμπέρασμα αυτό αφορούσε τις κόρες και όχι τους γιους των μητέρων που συμμετείχαν στη μελέτη.

Πιο συγκεκριμένα, τα αποτελέσματα της μελέτης έδειξαν ότι μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση και ισχυρότερη αίσθηση ελέγχου της ζωής ως ενήλικες εμφάνιζαν οι κόρες των οποίων οι μητέρες είχαν εκτιμήσει ότι θα λάμβαναν ανώτερη μόρφωση. Ωστόσο, ο συσχετισμός αυτός δεν φάνηκε να αφορά τις απολαβές που είχαν οι κόρες από τη δουλειά τους.

Σχολιάζοντας τις πιθανές αιτίες για τη σχέση μεταξύ των προσδοκιών της μητέρας και της μελλοντικής πορείας της κόρης, οι μελετητές αναφέρουν ότι οι μητέρες ενδεχομένως να επιμένουν περισσότερο για την ανώτερη μόρφωση της κόρης από ό,τι του γιου, ακόμη και αν οι προσδοκίες τους για το αγόρι είναι παρόμοιες με εκείνες που έχουν για το κορίτσι. Είναι πιθανό, επίσης, να αποδίδουν μεγαλύτερη αξία στη μόρφωση της κόρης ή οι κόρες να προσπαθούν να μιμηθούν τις μητέρες τους που είναι φιλόδοξες.

Ωστόσο, οι μελετητές επισημαίνουν ότι είναι πιθανό να αποδοθεί μικρότερη αξία στα συμπεράσματα της μελέτης, καθώς το δείγμα της έρευνας έτεινε να έχει καλύτερη μόρφωση και να είναι περισσότερο προνομιούχο συγκριτικά με τον γενικό πληθυσμό.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ποιά τα χαρακτηριστικά ενός καλού δασκάλου;

Η εκπαίδευση δεν είναι μόνο μια μαθησιακή αλλά και μια ψυχολογική διαδικασία γι’ αυτό και οι εκπαιδευτικοί οφείλουν να εκπληρούν και το ρόλο του παιδαγωγού – ψυχολόγου.  Σήμερα οι καλές διαπροσωπικές σχέσεις θεωρούνται απαραίτητες προκειμένου οι εκπαιδευτικοί να λειτουργήσουν αποτελεσματικότερα στις όλο και πιο πλουραλιστικές σχολικές τάξεις. Εκτός από καλοί δάσκαλοι, οι εκπαιδευτικοί οφείλουν να είναι και καλοί σύμβουλοι και καλοί εμψυχωτές.
Συμβουλευτική ονομάζεται η προσέγγιση που ακολουθεί ο εκπαιδευτικός ο οποίος προσφέρει ψυχολογική βοήθεια ή στήριξη σε μαθητές του ή σε γονείς μαθητών του προκειμένου να ικανοποιήσουν τις ανάγκες τους (ανάγκες που πηγάζουν από το σχολείο, συμμαθητές, οικογενειακό και κοινωνικό περιβάλλον). Δεν επιδιώκεται ψυχανάλυση αλλά ψυχολογική στήριξη αυτών. Η συμβουλευτική στην εκπαίδευση επιδιώκει την καλή συνεργασία μεταξύ των μελών της σχολικής κοινότητας. Όσον αφορά τα παιδιά με αναπηρίες και την οικογένειά τους η συμβουλευτική και οι συμβ…

Παρουσίαση βιβλίου στο Λεοντάρι Αλιάρτου-Θεσπιέων

Η θέση της γυναίκας στην Αρχαία Ελλάδα ... Η Μήδεια στον Ευριπίδη λέει «θα προτιμούσα να πολεμήσω τρεις φορές παρά να γεννήσω μία»

Στην αρχαία Ελλάδα η γυναίκα δεν έχαιρε μεγάλης υπολήψεως. Οι αρχαίοι ημών πρόγονοι είχαν φτιάξει κοινωνίες πολεμιστών και εμπόρων που ήταν κατεξοχήν ανδροκρατικές, ενώ οι γυναίκες ήταν χρήσιμες για τη σεξουαλική ικανοποίηση των ανδρών και βέβαια για την αναπαραγωγή. Η γέννηση και η ανατροφή των παιδιών ήταν οι σοβαρότερες αρμοδιότητες που είχε η γυναίκα. Οι μητέρες είχαν σοβαρότατη αποστολή να επιτελέσουν, κυρίως όταν έπρεπε να αναθρέψουν αγόρια, γιατί τα νεογέννητα κορίτσια ήταν γενικώς ανεπιθύμητα. Η συνήθης πρακτική για ανεπιθύμητα παιδιά, δηλαδή κορίτσια ή άρρωστα νεογέννητα, δεν ήταν βρεφοκτονία, αλλά η εγκατάλειψή τους σε μια ερημιά, η «έκθεσις». Τοκετός στην αρχαιότητα. Ανάγλυφο του 5ου π.Χ αιώνα Σύμφωνα με ιστορικές εκτιμήσεις, το 10% των νεογέννητων κοριτσιών πετιόντουσαν στις ερημιές και πέθαιναν.