Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Αρμονική οικογένεια σημαίνει δύο κόρες

Αν σκέφτεστε να αποκτήσετε οικογένεια, ξεχάστε τα όνειρά σας να κάνετε ένα αγόρι και ένα κορίτσι. Το μυστικό για μια πραγματικά αρμονική οικογένεια, με λιγότερη φασαρία και καβγάδες, είναι δύο κόρες. Αυτό προκύπτει από έρευνα μεγάλης βρετανικής ιστοσελίδας για θέματα γονέων που διενεργήθηκε σε 2.116 γονείς με παιδιά κάτω των 16 ετών, αποκλείοντας τα μοναχοπαίδια.

Οι ερευνητές κατέληξαν στο ότι δύο κορίτσια θα τα βρίσκουν στο παιχνίδι, ότι είναι πιο απίθανο να μαλώνουν, ότι σπάνια ενοχλούν τους γονείς τους και ότι συνήθως δεν «κουρδίζουν» το ένα το άλλο. Επίσης δυο κορίτσια κάνουν ελάχιστο θόρυβο, σπάνια αγνοούν το ένα το άλλο και είναι πιο πιθανό να εμπιστεύονται με τα προσωπικά τους τον έναν ή και τους δύο γονείς.

Μετά τον συνδυασμό των δύο κοριτσιών, ο επόμενος καλύτερος φαίνεται να αναδεικνύεται ο «κλασικός», με ένα αγόρι και ένα κορίτσι. Το 86% των γονιών είπαν ότι ο γιος και η κόρη τους ήταν πραγματικοί φίλοι.
Τα αδέρφια διαφορετικού φύλου σπάνια μαλώνουν για παιχνίδια και είναι πιο εύκολο να λογικευτούν, αλλά καθώς μεγαλώνουν δεν έχουν τόσα κοινά ενδιαφέροντα, λένε οι ερευνητές.

Ο τρίτος καλύτερος συνδυασμός είναι εκείνος των δύο αγοριών με τους γονείς να λένε ότι οι γιοι τους είναι πολύ δεμένοι και προσέχουν ο ένας τον άλλο. Καθώς όμως μεγαλώνουν τα δύο αγόρια, δύσκολα θα εκμυστηρευτούν τα προσωπικά τους στον μπαμπά ή την μαμά τους.

Αν όμως διπλασιάσετε τον αριθμό των κοριτσιών που θα αποκτήσετε, τότε έχετε μια συνταγή για την καταστροφή, καθώς, σύμφωνα με την ίδια έρευνα, οι γονείς τεσσάρων κοριτσιών ήταν οι λιγότερο ευτυχισμένοι με την σύνθεση της οικογένειας τους. Στην πραγματικότητα εκείνοι που είχαν τέσσερις κόρες δήλωσαν ότι ήταν αναγκασμένοι να διαιτητεύουν κατά μέσο όροι σε τέσσερις καβγάδες την ημέρα.

Σε γενικές γραμμές, οι μαμάδες και οι μπαμπάδες με τέσσερα παιδιά οποιουδήποτε φύλου παρομοιάζουν την οικογενειακή τους ζωή με καθημερινή μάχη, ενώ οι κομβικές ώρες του πρωινού, του μεσημεριανού και της ώρας να πέσουν τα παιδιά για ύπνο ήταν οι πιο «θερμές» της ημέρας. Παράλληλα, οι γονείς με μεγάλες οικογένειες παραδέχονταν συχνότερα ότι περιστασιακά αγνοούσαν ένα ή και περισσότερα παιδιά ή πάλευαν ώστε να κατανείμουν ισόποσα σε όλα την προσοχή τους.

Τα Νέα

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ποιά τα χαρακτηριστικά ενός καλού δασκάλου;

Η εκπαίδευση δεν είναι μόνο μια μαθησιακή αλλά και μια ψυχολογική διαδικασία γι’ αυτό και οι εκπαιδευτικοί οφείλουν να εκπληρούν και το ρόλο του παιδαγωγού – ψυχολόγου.  Σήμερα οι καλές διαπροσωπικές σχέσεις θεωρούνται απαραίτητες προκειμένου οι εκπαιδευτικοί να λειτουργήσουν αποτελεσματικότερα στις όλο και πιο πλουραλιστικές σχολικές τάξεις. Εκτός από καλοί δάσκαλοι, οι εκπαιδευτικοί οφείλουν να είναι και καλοί σύμβουλοι και καλοί εμψυχωτές.
Συμβουλευτική ονομάζεται η προσέγγιση που ακολουθεί ο εκπαιδευτικός ο οποίος προσφέρει ψυχολογική βοήθεια ή στήριξη σε μαθητές του ή σε γονείς μαθητών του προκειμένου να ικανοποιήσουν τις ανάγκες τους (ανάγκες που πηγάζουν από το σχολείο, συμμαθητές, οικογενειακό και κοινωνικό περιβάλλον). Δεν επιδιώκεται ψυχανάλυση αλλά ψυχολογική στήριξη αυτών. Η συμβουλευτική στην εκπαίδευση επιδιώκει την καλή συνεργασία μεταξύ των μελών της σχολικής κοινότητας. Όσον αφορά τα παιδιά με αναπηρίες και την οικογένειά τους η συμβουλευτική και οι συμβ…

Το Αργεντίνικο Τάνγκο σας δίνει ραντεβού το Σάββατο 16 Απριλίου στο Cyber's

Η θέση της γυναίκας στην Αρχαία Ελλάδα ... Η Μήδεια στον Ευριπίδη λέει «θα προτιμούσα να πολεμήσω τρεις φορές παρά να γεννήσω μία»

Στην αρχαία Ελλάδα η γυναίκα δεν έχαιρε μεγάλης υπολήψεως. Οι αρχαίοι ημών πρόγονοι είχαν φτιάξει κοινωνίες πολεμιστών και εμπόρων που ήταν κατεξοχήν ανδροκρατικές, ενώ οι γυναίκες ήταν χρήσιμες για τη σεξουαλική ικανοποίηση των ανδρών και βέβαια για την αναπαραγωγή. Η γέννηση και η ανατροφή των παιδιών ήταν οι σοβαρότερες αρμοδιότητες που είχε η γυναίκα. Οι μητέρες είχαν σοβαρότατη αποστολή να επιτελέσουν, κυρίως όταν έπρεπε να αναθρέψουν αγόρια, γιατί τα νεογέννητα κορίτσια ήταν γενικώς ανεπιθύμητα. Η συνήθης πρακτική για ανεπιθύμητα παιδιά, δηλαδή κορίτσια ή άρρωστα νεογέννητα, δεν ήταν βρεφοκτονία, αλλά η εγκατάλειψή τους σε μια ερημιά, η «έκθεσις». Τοκετός στην αρχαιότητα. Ανάγλυφο του 5ου π.Χ αιώνα Σύμφωνα με ιστορικές εκτιμήσεις, το 10% των νεογέννητων κοριτσιών πετιόντουσαν στις ερημιές και πέθαιναν.