Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

"Η παγίδα των τριών" από τις εκδόσεις Εξάντας στο bookali

Φανταστείτε μία ιστορία γεμάτη ανατροπές και τόσο καθηλωτική που να είναι αδύνατον να αφήσετε κάτω το βιβλίο.
Φανταστείτε τρεις ήρωες τόσο διεφθαρμένους που να θέτουν καινούργια ερμηνεία στην έννοια της διαφθοράς.
Φανταστείτε τρεις συγγραφείς αρκετά τρελούς που να δοκιμάσουν να πραγματοποιήσουν ό,τι τους έλεγαν όλοι ότι είναι αδύνατον.

Φανταστείτε μία διήγηση από διαφορετικές οπτικές γωνίες που ενώνεται μόνο στη ματιά του αναγνώστη.
Και φανταστείτε τα όλα αυτά σε ένα βιβλίο. 

Η υπόθεση που αναλαμβάνει ο ιδιόρρυθμος ντετέκτιβ Σάιμον Κρόουλ θα είναι η σπουδαιότερη της καριέρας του. Ή τουλάχιστον αυτό υποστηρίζει το ανώνυμο τηλεφώνημα που δέχεται. 

Η δουλειά του απλή: μια νυχτερινή επίσκεψη σε ένα άλσος. μια τυχαία φωτογραφία από ένα παράνομο ζευγαράκι. πολλές χιλιάδες λίρες στο λογαριασμό του. Όταν όμως φτάνει στον τόπο του εγκλήματος, καταλαβαίνει ότι η υπόθεση όντως θα είναι η σπουδαιότερη της καριέρας του, γιατί κατά πάσα πιθανότητα θα είναι και η τελευταία του. 

Η παγίδα που του έχουν στήσει πιστεύει ότι μπορεί να αναστραφεί. Αλλά ούτε αυτός, ούτε ο ανώνυμος πληροφοριοδότης γνωρίζουν ότι στο παιχνίδι υπάρχει ένας ακόμα παίχτης. Και θα στήσει κι εκείνος τη δική του παγίδα…Τρεις εν δυνάμει δολοφόνοι αφηγούνται την ίδια ιστορία, ο καθένας από τη δική του οπτική γωνία και κρύβοντας όση αλήθεια χρειάζεται για να ξεγελάσει τους άλλους δύο. 

Στο σκιώδες παιχνίδι εξαπάτησης που τους τυλίγει, οι κανόνες αλλάζουν κάθε στιγμή και το έπαθλο αποδεικνύεται μεγαλύτερο από τις προσδοκίες τους. Αφού διαβάσετε την τελευταία σελίδα του βιβλίου, ο απόηχος από τα ψέματα των πρωταγωνιστών θα συνεχίσει να πλανιέται στην ατμόσφαιρα, στην τελευταία τους απέλπιδα προσπάθεια να σας τραβήξουν με το μέρος τους.

Οι Σάββας Γρηγοριάδης, Κωνσταντίνος Παπαχρήστου και Γιάννης Πλιώτας δοκίμασαν και πέτυχαν τη δημιουργία μίας τεχνικής συλλογικής γραφής που αλλάζει τελείως τα δεδομένα στο χώρο της λογοτεχνίας. Καθένας τους αναλαμβάνοντας από έναν ήρωα, παραχωρεί στον αναγνώστη τη θέση κλειδί του οργανωτή μίας δαιδαλώδους υπόθεσης που γράφεται στην φαντασία του, τη στιγμή της ανάγνωσης. Οι απαντήσεις έρχονται μόνο στο τέλος και μόνο σε αυτόν που έχει το θάρρος να τις κατανοήσει. 

βιβλιοπωλείο bookali
οδός: 13, αρ.: 8 (Συνοικισμός Ευρυτάνων), Αλίαρτος
T/F:2268300418, 6976728560

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ποιά τα χαρακτηριστικά ενός καλού δασκάλου;

Η εκπαίδευση δεν είναι μόνο μια μαθησιακή αλλά και μια ψυχολογική διαδικασία γι’ αυτό και οι εκπαιδευτικοί οφείλουν να εκπληρούν και το ρόλο του παιδαγωγού – ψυχολόγου.  Σήμερα οι καλές διαπροσωπικές σχέσεις θεωρούνται απαραίτητες προκειμένου οι εκπαιδευτικοί να λειτουργήσουν αποτελεσματικότερα στις όλο και πιο πλουραλιστικές σχολικές τάξεις. Εκτός από καλοί δάσκαλοι, οι εκπαιδευτικοί οφείλουν να είναι και καλοί σύμβουλοι και καλοί εμψυχωτές.
Συμβουλευτική ονομάζεται η προσέγγιση που ακολουθεί ο εκπαιδευτικός ο οποίος προσφέρει ψυχολογική βοήθεια ή στήριξη σε μαθητές του ή σε γονείς μαθητών του προκειμένου να ικανοποιήσουν τις ανάγκες τους (ανάγκες που πηγάζουν από το σχολείο, συμμαθητές, οικογενειακό και κοινωνικό περιβάλλον). Δεν επιδιώκεται ψυχανάλυση αλλά ψυχολογική στήριξη αυτών. Η συμβουλευτική στην εκπαίδευση επιδιώκει την καλή συνεργασία μεταξύ των μελών της σχολικής κοινότητας. Όσον αφορά τα παιδιά με αναπηρίες και την οικογένειά τους η συμβουλευτική και οι συμβ…

Παρουσίαση βιβλίου στο Λεοντάρι Αλιάρτου-Θεσπιέων

Η θέση της γυναίκας στην Αρχαία Ελλάδα ... Η Μήδεια στον Ευριπίδη λέει «θα προτιμούσα να πολεμήσω τρεις φορές παρά να γεννήσω μία»

Στην αρχαία Ελλάδα η γυναίκα δεν έχαιρε μεγάλης υπολήψεως. Οι αρχαίοι ημών πρόγονοι είχαν φτιάξει κοινωνίες πολεμιστών και εμπόρων που ήταν κατεξοχήν ανδροκρατικές, ενώ οι γυναίκες ήταν χρήσιμες για τη σεξουαλική ικανοποίηση των ανδρών και βέβαια για την αναπαραγωγή. Η γέννηση και η ανατροφή των παιδιών ήταν οι σοβαρότερες αρμοδιότητες που είχε η γυναίκα. Οι μητέρες είχαν σοβαρότατη αποστολή να επιτελέσουν, κυρίως όταν έπρεπε να αναθρέψουν αγόρια, γιατί τα νεογέννητα κορίτσια ήταν γενικώς ανεπιθύμητα. Η συνήθης πρακτική για ανεπιθύμητα παιδιά, δηλαδή κορίτσια ή άρρωστα νεογέννητα, δεν ήταν βρεφοκτονία, αλλά η εγκατάλειψή τους σε μια ερημιά, η «έκθεσις». Τοκετός στην αρχαιότητα. Ανάγλυφο του 5ου π.Χ αιώνα Σύμφωνα με ιστορικές εκτιμήσεις, το 10% των νεογέννητων κοριτσιών πετιόντουσαν στις ερημιές και πέθαιναν.